باو
فیلمایی مثه نجات سرباز رایان فیلما واقعگران
این اصن اینجوری نبود
نمیخواستم اینجور باشه
حدودا میشه گفت کل فیلم روی پایه احساس بود
حتی جنگش و کشتناش
این فیلم از نظر من حتی درباره جنگ هم نبود که بیایم با اون فیلمایی که اون گفت مقایسش کنیم
کل فیلم تلاش عاجزانه رو برای زندگی نشون میداد همین
اینکه شخصیت پردازی نداشت که حرفه مسخره ایه
مثلا جنگه ها
اونجا که جای پرداختن به شخصیتا نیست
توی عموم فیلمای جنگی ما حتی اسم اون افرادی که اونجان هم نمیفهمیم
این شرایطی خطرناک تری هم نسبت به بقیه داشت میگفت
داستان مثه این فیلما نبود که قهرمان داشته باشه و...
اصن داستان قهرمان داری نبود
فقط چهره هایی به نیابت از کل اون کسایی که توی فیلم بودن یکم برجسته تر نشون داده شده بودن...
من نظری نمیدم از بقیه فیلمای نولان بهتر بود یا نبود
و یا حتی پیش بقیه ی فیلم های در مورد جنگ حرفی برای گفتن داشت یا نه
ولی فیلم جدیدی بود
با نگاه جدید
با تصویر جدید
درباره زنده موندن
نه درباره جنگ
که موسیقی بار دیالوگ رو کاملا به عهده داشت و همینطور کنارش موسیقی کل حس های معنی دار توی فیلما برجسته میکرد
از نظر من
فیلم خییلی فیلم خوبی بود